မိုးစက္ေလနွင္

ဒီေန႔ေကာင္းကင္ၾကီး တခုလံုးအံု႔ဆိုင္းေနသည္..မိုးမ်ားလည္းမစဲရြာေနသည္... ပင္လယ္ဆီမွ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလျပင္းမ်ားေၾကာင့္ မိုးစက္မ်ားသည္ ေျမျပင္ထက္သို႔ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ က်ဆင္းနိုင္ျခင္းမရွိ...ဘယ္ညာယိမ္းထိုး ေ၀့၀ဲ၍ က်ဆင္းေနရရွာသည္...မိုးသည္ ျပင္းထန္စြာရြာသြန္းေနသည္ဟု မဆိုနိုင္...ေလျပင္း၏ တြန္းအားေၾကာင့္ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ရြာသြန္းေနသည္ဟု ထင္ရသည္...အေ၀းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္မိေတာ့လည္း တိမ္ညိဳေတြ အိက်ေနတဲ့ မွိဳင္းညိွဳ႔ညိွဳ႔ ေတာင္တန္းတသြယ္...သစ္ပင္ သစ္ရြက္ သစ္ခက္ေတြလည္း ေလအေ၀ွ႔မွာ ဟန္မေဆာင္နိုင္ပဲ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ယိမ္းႏြဲ႔ေနရရွာျပန္တယ္...မိုးသည္ လူေတြ၏စိတ္ကို လွဳပ္ခတ္ေစသည္...တိမ္ညိဳေတြတက္လာတဲ့ မိုးေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ျမင္သူ၏ စိတ္သည္ အနည္းငယ္လွဳပ္ရွားလာစျမဲ ျဖစ္သည္...အလြမ္းအေဆြး ဓါတ္ခံမရွိသူေတာင္ အနည္းငယ္ လြမ္းသေယာင္ေယာင္ ေဆြးသေယာင္ေယာင္ ခံစားရတတ္သည္...ခ်စ္သူနွင့္ ခြဲခြါေနရသူအဖို႔ကား ေျပာစရာေတာင္လိုမည္မထင္...မညိဳခင္ကတည္းက ျပိဳခ်င္ေနသူမို႔ ငိုခ်င္ရက္ လက္တို႔ ...ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခြင္ ရွစ္ခြင္တိုင္းမွိဳင္းတိုင္း ေမာင့္ရင္မွာခင့္ကို လြမ္းအားပိုေစပါတယ္ ခင္...ပင္လယ္ျပင္မွာ ေလျပင္းမုန္တိုင္း ၀င္ေရာက္တိုက္ခတ္တိုင္း ပင္လယ္ေရလိွဳင္းေတြဟာ ကမ္းေျခကို တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ရိုက္ခတ္သလိုပဲ ေမာင့္ရင္မွာ ခင့္ကိုလြမ္းတဲ့ စိတ္ေတြကို မစဲတဲ့မိုးေတြက အရွိန္အဟုန္ျပင္းေအာင္ နွိဳးဆြေနတယ္ခင္....မိုးရာသီကို နွစ္သက္တဲ့ ေမာင္တို႔နွစ္ဦး...ဟိုအရင္အခ်ိန္က မိုးေတြရြာရင္ နွစ္ဦးသားေပ်ာ္ျမဴးခဲ့ ၾကဖူးတယ္...မိုးရြာထဲမွာ နွစ္ဦးသား လက္ခ်င္းတြဲျပီး လမ္းေတြေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္...ေမာင္ကေရွ႔က စက္ဘီးနင္း ခင္ကထီးမိုးေပးျပီး မိုး၇ြာထဲမွာ စက္ဘီးစီးခဲ့ဖူးတယ္...ေမာင့္ေက်ာျပင္မွာ ခင့္ကိုယ္ေႏြးေႏြးေလး ကပ္ရင္းေပါ့...ငယ္စဥ္က မိုးရြာထဲမွာ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ရတဲ့ ေမာင့္ရဲ့အိမ္မက္ေတြ ခင္နဲ႔ေတြ႔မွ အသက္၀င္ခဲ့တယ္...မိုးနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ျပန္ေတြးရင္ ခင္နဲ႔ေမာင့္ရဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ အမ်ားၾကီးပါပဲခင္...မိုးေတြသည္းထန္စြာ ရြာေနတဲ့ ဆူးေလဘုရားလမ္း ခင္တို႔ရံုးေရွ့ ထီးတလက္နဲ႔ တကိုယ္လံုးရႊဲစို ခိုက္ခိုက္တုန္ေနေပမယ့္ ခင္ရံုးဆင္းအလာကို ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ေစာင့္စားေနခဲ့ဖူးတယ္...တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းစိုေနတဲ့ ေမာင့္ကို အေႏြးဓါတ္ရေအာင္ ခင္ရဲ့ ရင္ခြင္ေလးထဲထည့္ျပီးေထြးပိုက္ ထားခဲ့ေသးတယ္...ယုယတတ္တဲ့ ခ်စ္သူ...ေမာင့္ဘ၀ကို ေႏြးေထြးေအာင္ အၾကင္နာအေႏြးဓါတ္ေတြ ေပးခဲ့ေသာခ်စ္သူ... အခ်ိန္တိုင္းလြမ္းပါသည္...အခ်ိန္တိုင္းတမ္းတမိသည္...အရင္က မိုးေတြဘယ္ေလာက္စိုစို ေမာင့္ကိုယ္မွာေျခာက္ေသြ႔ခဲ့သည္...အခုေတာ့ခ်စ္သူ... မိုးေရစက္ေတြကို ကာေပးမယ့္ အၾကင္နာ ထီးေဆာင္းရွင္ အေ၀းမွာေလ..တမ္းတလို႔ လြမ္းေဆြးရသည္ေပါ့...ဒီ့အျပင္ဘာမ်ားတတ္နိုင္ဦးမွာတုန္း...အျပင္မွာ မိုးေတြရြာေကာင္းတုန္းပဲ ခင္...အခ်ိ္န္တန္ရင္ေတာ့ မိုးေၾကာင့္ ေအးခဲေနတဲ့ ေမာင့္နွလံုးသားေတြ အေႏြးဓါတ္ရေစဖို႔ ခင့္ရဲ့ရင္ခြင္ဆီ အေျပးျပန္ခဲ့ ပါဦးမည္....ဆီးၾကိဳေတာ့ ခ်စ္သူ...ေနာက္နွစ္မိုးေတြ ရြာရင္ေမာင္ျပန္လာခဲ့မယ္ခင္................